Bosbabe podcast aflevering 4: Ginny woont in een tinyhouse voor 24 euro per maand (+ uitgeschreven tekst)

Leuk dat je luistert naar een nieuwe aflevering van mijn bosbabe podcast! In deze aflevering ga ik op bezoek bij Ginny, die samen met haar vriend Richard in een tinyhouse woont. Voor mijn slechthorende/dove volgers en degenen die niet zo podcast-fan zijn, staat de uitgeschreven tekst er ook bij.

Je kunt de podcast hier beluisteren:

Spotify
AnchorFM
Apple Podcast
Google Podcast

Uitgeschreven tekst
Even nog een berichtje vooraf van mij 🙂 Mocht je in de gelegenheid zijn om deze podcast te beluisteren, dan wil ik je vragen dat te overwegen voordat je dit misschien vluchtig gaat lezen. Ik heb veel plezier gehad in het opnemen van de podcast en mijn best gedaan om er een gezellige, rustgevende aflevering van te maken met mooie natuurgeluiden erbij. Veel lees- of luisterplezier gewenst!

Normaal gesproken schrijf ik de afleveringen helemaal uit, maar aangezien het een vrij lange aflevering is geworden heb ik de antwoorden hier en daar wat ingekort. Het is dus niet de tekst 1 op 1 zoals bij de andere afleveringen.

Bosbabe podcast aflevering 4
Hey! Wat leuk dat je luistert naar een nieuwe aflevering van de bosbabe podcast. Ik ben Jennie, de host van deze podcast, en normaal gesproken vertel ik hierin over mijn eigen avonturen in mijn houten huisje in het bos. In deze aflevering doen we het even wat anders. Het gaat dit keer namelijk niet over mijn avontuur, maar over die van iemand anders. Die van Ginny. Zij woont samen met haar vriend Richard in een tinyhouse en ik ga zo bij haar op bezoek om te kijken hoe dat is. Ik neem een hele berg vragen met me mee. Ik ga haar onder andere vragen over de kosten, hoe ze aan een staplek is gekomen en of leven in een tinyhouse niet een beetje geromantiseerd wordt.

Ik ben inmiddels in de tinyhouse. Het is de eerste keer dat ik in een tinyhouse ben en ik moet zeggen: het is toch wel echt heel gaaf. Wel heel klein, maar dat was te verwachten. Ginny, hoe tiny is jouw house eigenlijk?

Het is volgens mij 20 vierkante meter. 7.20 meter lang, 2,5 meter breed en 4 meter hoog. En met de vide (de bovenverdieping) erbij is het ergens tussen de 20 en 23 vierkante meter.

Wauw, dat is kleiner dan mijn studentenkamer destijds. Ik ben super benieuwd naar al je verhalen en de luisteraars ook. Ze hebben volop vragen ingezonden. Kun je jezelf voorstellen aan de luisteraars?

Ik ben Ginny Mulders, 43 jaar en ik werk tegenwoordig als mantelzorger voor mijn vader. En ik ben hulp in de huishouding bij een aantal mensen. Misschien ook leuk als ik vertel wat Richard doet? Hij is 41 jaar en werkt twee dagen per week in een hotel. Daar doet hij de schoonmaak en het ontbijt. Hij doet daarnaast nog wat financieel werk vanuit huis aangezien hij voorheen financieel controller was.

En hoe zag je leven eruit voordat jullie tiny gingen wonen? Had jij hiervoor ook ander werk?

We woonden in Zoetermeer in een flat. Ik had een eigen bedrijf waarin ik werkte als personal trainer. We hadden een typisch stadsleven. Echt heel anders dan nu. Toen lag de nadruk op werken: geld verdienen om de hypotheek en andere lasten te betalen. Genieten van het leven was iets wat je deed in het weekend.

Wat interessant! Ik las dat een fietsvakantie heeft geleid tot jullie tinyhouse-avontuur. Kun je daar meer over vertellen?

Ik denk dat het al begon voor de fietsreis. Want je gaat ook niet zomaar op fietsreis. We zijn in 2010, voor de fietsreis, ook al een langere tijd op reis geweest. Ik denk dat onze manier van denken mede door die reis veranderd is en dat we daarna allemaal zaadjes hebben geplant door artikelen te lezen en tv-programma’s als Floortje Dessing naar het einde van de wereld te kijken. Al die inspirerende verhalen zorgden ervoor dat we anders wilden leven. Meer in verbinding met de natuur, meer in beweging, meer buiten, een kleinere voetafdruk… We bedachten dat we dan wel ons hele leven om moesten gooien. In een flat in Zoetermeer kun je wel kleine duurzame en groene stappen zetten, maar wij wilden meer.

We besloten toen op fietsreis richting Barcelona te gaan. Het was voor ons niet belangrijk om de eindbestemming te halen. We stonden open voor alles wat onderweg op ons pad kwam. We zijn anderhalf jaar onderweg geweest en hebben in die tijd in Frankrijk en Spanje bij verschillende mensen gewoond op basis van kost en inwoning. In die tijd waren we zoveel buiten aan het werk, op het platteland, en zagen we dat mensen al woonden en leefden zoals wij dat ook wel zouden willen. Tijdens de reis is mijn moeder helaas overleden. We lieten onze fietsen achter en gingen terug naar huis. In de tijd daarna zijn we korte periodes teruggegaan om onze reis te vervolgen. Dat wisselden we af met de zorg voor mijn vader. Op een gegeven moment hadden we ons huis verkocht en reisden we vooral, maar toen mijn vader steeds meer hulpbehoevend werd, kregen we toch wel behoefte aan wat vasts. Maar dan wel op de manier zoals we het op reis hadden gezien: in de natuur, veel buitenzijn, de aarde minder belasten, geen extra ruimte innemen. Al die dingen vertaalden zich uiteindelijk voor ons in een tinyhouse.

Wat een verhaal! Het idee voor de tinyhouse was er, en toen? Wat waren de eerste stappen?

We hebben veel op internet rondgekeken. YouTube video’s gekeken en Pinterest afgespeurd. Er ging een wereld voor ons open en ik heb echt het idee dat ik een complete tinyhouse studie heb gedaan. We kwamen voor veel keuzes te staan en uiteindelijk hebben we de knoop doorgehakt en ervoor gekozen ons huis te laten bouwen door Tinyhouse Limburg. We hebben het casco laten opleveren.

Wat konden jullie allemaal zelf bepalen?
We konden alles zelf bepalen. Ik heb zelf het ontwerp gemaakt en dat heb ik gedaan op basis van hoe wij de laatste jaren geleefd hebben. De bouwers hebben de buitenkant gedaan en aan de binnenkant de vide (slaapverdieping) en de trap. Verder hebben we alles zelf gedaan: het toilet, de keuken en de inrichting.

Ik heb begrepen dat een staplek vinden voor je tinyhouse nog het lastigst is. Waarom is dat zo’n lastig iets en waar liepen jullie tegenaan bij de gemeente?

Ik denk dat dat komt omdat er nog geen wet- en regelgeving is voor tinyhouses. Daar komt hopelijk verandering in als de omgevingswet van kracht wordt. Dat zou in 2021 kunnen gebeuren. Op dit moment weet een gemeente niet goed wat ze met een tinyhouse aanmoeten. Het valt niet onder een woonwagen, ook niet onder een stacaravan. Sommige gemeentes zijn vooruitstrevend, maar de gemeente waarin wij wonen is best terughoudend. Toen onze tinyhouse gebouwd werd, ben ik bij de gemeente gaan vragen waar we konden gaan staan. Ze zeiden dat dat eigenlijk niet kan en dat we het bij een agrariër of particulier konden proberen. Als er een klacht zou komen dan zou er gehandhaafd worden. Die klacht is inmiddels ook binnengekomen. Die klacht kwam niet van mensen die ons er niet wilden hebben, maar mensen die het ook wilden. We hebben toen een vergunning moeten aanvragen. Die hebben we uiteindelijk gekregen voor een jaar.

En kun je aan de luisteraars vertellen op wat voor plek jullie nu dan staan?

We staan in de tuin van Marinka, een hele lieve, warme en gastvrije vrouw die ik heb ontmoet tijdens mijn vrijwilligerswerk bij stichting Haverland. Toen we elkaar net hadden ontmoet vertelde ik over onze tinyhouse plannen en toen zei ze heel spontaan: kom anders maar bij mij in de tuin!

Oh wauw, wat super lief. En een ding waar de luisteraars heel benieuwd naar zijn, ik zelf stiekem ook hoor… naar de kosten van het huisje. Welke kosten wil je met ons delen?

Ik wil ze allemaal wel delen! Dat vind ik geen probleem. Ons huisje heeft alles bij elkaar €35.000 gekost. We hadden spaargeld over omdat we onze fietsreis vroegtijdig waren gestopt. Daarmee hebben we het huisje gekocht. Bij Marinka betalen we 24 euro per maand.


24 euro! Hoe komt ze op zo’n bedrag? Dat is een bedrag wat je voor een telefoonabonnement betaalt. Maar voor een staplek, wauw.

Marinka woont alleen en dit bedrag is zij in haar eentje kwijt aan gas, water en licht. Omdat wij weinig gebruiken heeft ze voor ons samen datzelfde bedrag gerekend. Voor de staplek betalen we dus eigenlijk niet. We betalen in natura. Één keer per maand hebben we een klusdag en dan onderhouden we samen haar tuin, want het is best groot.

Wat een mooie deal! Waren er ook kosten die voor jullie onverwachts kwamen?

Ja, absoluut! Doordat we de klacht hadden gekregen moesten we een vergunning aanvragen, dus die kosten kwamen onverwachts. De vergunningskosten bedroegen €1500. Daar moesten we nog eens €1500 bovenop betalen voor het legaliseren, voor de periode dat we zonder vergunning hebben gestaan. Dus we hebben €3000 in totaal moeten betalen. En dat is dus voor maar een vergunning van een jaar. Normaal gesproken als je een vergunning krijgt om bijvoorbeeld een garage bij te bouwen, dan betaal je dat eenmalig. Het staat overigens wel op internet, maar daar hadden we gewoon niet aan gedacht.

Kijken jullie anders tegen geld aan sinds jullie in een tinyhouse wonen? En sparen jullie eigenlijk nog voor iets?

Ja, we kijken zeker anders tegen geld aan. Toen we in Zoetermeer woonden voelden we de druk om geld te verdienen om alle lasten te betalen. Dat is nu anders. Toen we op fietsvakantie gingen leefden we met een budget, gebaseerd op wat we nodig hadden om een fijn leven te hebben. Dat was een budget van €700 per persoon per maand. Dat budget hebben we aangehouden toen we tiny gingen wonen en daar hebben we een baan bij gezocht. Ik dus als schoonmaker en Richard in het hotel. Inmiddels verdienen we allebei wat meer dan dat budget, doordat Richard er nog wat extra klussen bijdoet en ik een vergoeding ontvang voor de mantelzorg. Dus nu kunnen we sparen! We sparen om een campertje te kopen en uiteindelijk hopen we te wonen op Toekomstpark Haverland. Daar gaan we het zo geloof ik nog over hebben. En we willen dan off-grid wonen, dus met zonnecollectoren en een waterzuiveringssysteem. Dat kost ook best wat geld.

Hoe een goede investering is een tinyhouse voor de toekomst? Als je een normaal huis koopt dan betaal je een hypotheek en kun je het huis later weer doorverkopen, maar is dat bij een tinyhouse ook zo? Is het huis niet “op” na 20 jaar?
 
De bouwers van ons tinyhouse hebben ons gezegd dat het huis 25 jaar mee kan gaan en dat delen van het huis daarna hergebruikt kunnen worden. Wij hebben eerlijk gezegd nooit nagedacht over dat dit huis een investering is. Het gaat ons om de hele filosofie die achter het tiny wonen zit.

“Off-grid” is een term die bij tiny leven komt kijken, die ik zelf even moest opzoeken. Ik had het idee dat het hetzelfde is als zelfvoorzienend. Klopt dat?

Ik weet niet of er een officiële term voor is. Off-grid houdt in dat je los bent van de nutsvoorzieningen, dus dat je zelf water, elektriciteit en warmte opwekt. En dat je niet bent aangesloten op de riolering. En voor mij persoonlijk betekent zelfvoorzienend zijn dat je ook zelf in je eten voorziet. Dus met een moestuin bijvoorbeeld. Onafhankelijk zijn van het geldsysteem zou er ook nog onderdeel van kunnen zijn.

En jullie hebben dus wel plannen om uiteindelijk voor off-grid te gaan?

Ja, absoluut. Dat hebben we nog niet gedaan omdat ons geld op was, en die voorzieningen zijn duur in aanschaf. Bovendien gaan de ontwikkelingen heel erg snel. Zonnepanelen worden bijvoorbeeld steeds beter. We hopen dat we dit straks collectief kunnen inkopen, als we op Toekomstpark Haverland wonen.


Klopt het dat jullie nu alleen koud water hebben?

We hebben inderdaad alleen koud water, omdat we geen zonnecollectoren of gasaansluiting hebben. We hebben dus koud water uit de leiding van Marinka. We hebben ook bewust gekozen voor geen koelkast. En we hebben een composttoilet.

Dat koud douchen, is dat iets wat jullie in Zoetermeer ook al deden?

Richard is in 2015 in aanraking gekomen met Wim Hof, de Iceman. De voordelen van koud douchen, die Richard leerde via hem, hebben ons overgehaald. Dus we hebben dat meegenomen naar ons tinyhouse. Ik sport iedere ochtend en ga daarna koud douchen.

En jullie hebben dus ook bewust gekozen voor geen koelkast. Hoe zit dat?

We houden daarin rekening met het eten dat we kopen. Ik ben vegetariër. Richard niet, maar we eten wel voornamelijk vegetarisch. Een koelkast heb je vooral nodig voor melk, kaas, vlees, boter… en die dingen hebben we niet standaard in huis. Als we het kopen, dan kopen we wat we nodig hebben. Vaak gewoon voor één dag. En in de winter zetten we het buiten.

Moesten jullie veel spullen wegdoen toen jullie gingen verhuizen? Of leefden jullie al minimalistisch?

Dat is in een aantal stappen gegaan. Toen we op reis gingen hebben we al veel spullen weggedaan. Toen we ons huis in Zoetermeer verkochten ging er nog meer weg. Tijdens onze fietsvakantie hadden we alleen nog onze fietstassen en twee kleine rugzakjes. Dus we gingen juist van weinig ruimte naar een tinyhouse waar we ineens weer meer spulletjes kwijt konden. De meeste spullen hier in huis gebruiken we ook echt, maar er staan ook wel wat kaarsjes en plantjes. We hebben nu meer spullen dan voorheen.

Het verbaast me inderdaad dat er gewoon ruimte is voor gezellige spulletjes. Fijn dat dat gewoon kan! Je vertelde dat de vergunning voor jullie staplek in september 2020 verloopt. Het is nu juli 2020. Hebben jullie al een plan voor daarna?

Ja, ons plan is Toekomstpark Haverland, maar dat is best wel een groot plan. Specifiek een plan voor in september hebben we niet. We werken er hard aan om onze droom waar te maken en hopen dat er een gemeente zegt: kom maar bij ons.

Spannend! Wat houdt Toekomstpark Haverland in?

Het is geweldig. Toekomstpark Haverland is een park dat niet wordt aangelegd door een architect of een projectontwikkelaar. Het moet ontstaan op organische en geleidelijke wijze. Met, door en voor de lokale gemeenschap. Bij voorkeur ligt dat park tussen het woongebied en het buitengebied, omdat we denken dat het belangrijk is om de mensen en de natuur weer dichterbij elkaar te brengen. In dat park worden dan verschillende functies gecombineerd. Mensen kunnen er wonen, werken, leren en recreëren. Mensen wonen er in kleine, ecologische huizen en het wordt niet dichtbevolkt. Er zijn gedeelde voorzieningen en de mensen die er wonen hebben een beheer-verplichting. We zorgen samen voor het park. Op het park zou er ruimte moeten zijn voor het ontwikkelen van groene, duurzame en sociale initiatieven. Een voedselbos, een fruitboomgaard, pluktuin, schooltuin, volkstuintjes, natuurlijk speel- en klimbos voor kinderen… het is afhankelijk van de locatie en de mensen die eraan meewerken.

En je vertelde voordat we dit interview startten dat het ook fijn zou zijn als je vader er zou kunnen komen wonen. Kun je daar wat meer over vertellen?

Mijn vader woont op dit moment in een heel groot huis. Hij is hulpbehoevend en het zou superfijn zijn als hij in een kleine levensloopbestendige woning zou kunnen wonen, dichtbij mij. Het mooist zou ik vinden als ik op dat park zijn mantelzorger zou kunnen zijn, en misschien ook wel mantelzorger van anderen op het park. Het is echt de bedoeling dat mensen er voor elkaar zorgen en zich er met elkaar en de natuur verbinden. Dat ze geïnspireerd door de natuur in actie komen om ook een steentje bij te dragen aan een betere aarde. Ik geloof dat dat de elementen zijn waar we naartoe moeten, met z’n allen op deze aarde.

Ik hoor heel veel luisteraars nu denken: waar kan ik me inschrijven. Wat een droomplan. Waarom is het nog niet gelukt om goedkeuring van de gemeente te krijgen voor zo’n vooruitstrevend idee?

We zijn met drie gemeentes in gesprek en ze zijn allemaal enthousiast. Maar het plan is wel heel groot. In heel Nederland zijn mensen al met allerlei losse initiatieven bezig: voedselbossen, pluktuinen, tinyhouse communities… Wat het plan uniek maakt is dat dat allemaal wordt samengevoegd op één plek. De gemeentes zien daar de meerwaarde zeker van in, maar ze zien ook een hoop beren op de weg omdat wederom de wet- en regelgeving hier nog niet in voorziet. We hebben behoefte aan mensen die out of the box durven te denken, die vertrouwen dat de burgers er samen iets moois van willen maken. We willen klein beginnen en dan kan met iedere stap het beleid vanzelf ontstaan.


Stel er luistert iemand die bij de gemeente werkt en vooruitstrevend is: bel Ginny! 🙂  

Je merkt aan zoveel mensen dat ze meer in verbinding willen zijn met de natuur. Ze zoeken de natuur op, willen anders wonen en leven. Het leeft onder zoveel mensen. Als ik spreek met wethouders en gemeenteambtenaren dan zijn ze enthousiast, maar ze zitten altijd in hun achterhoofd met: hoe past dit binnen de regels?

Ik hoop dat iemand er snel een go voor geeft! Een luisteraar vraagt zich af of wonen in een tinyhouse, eventueel straks op Toekomstpark Haverland, de eindbestemming is. Of zouden jullie toch wel groter willen wonen in de toekomst?

Sowieso niet meer groter, absoluut niet. We denken eerder dat we misschien nog minimalistischer, groener en duurzamer gaan wonen. We denken ook niet in termen als definitief en permanent. We weten niet wat onze eindbestemming is. We zijn altijd op reis. Het leven is een reis. Maar terug naar een groter huis gaan we sowieso niet.

Hebben jullie weleens grote gezelschappen over de vloer en hoe doen jullie dat dan?

Het grootste gezelschap dat we hier binnen hebben gehad is 6 personen. Dat ging prima. Met 20 mensen kun je natuurlijk niet binnen zitten, dus als we grote groepen uitnodigen doen we dat wanneer het goed weer is.

Denk je dat wonen in een tinyhouse mogelijk is met kinderen?

De bouwer van ons huis woont zelf in een tinyhouse van 40 vierkante meter met twee kinderen. Dus het kan absoluut! We kennen ook een echtpaar met twee puberdochters. Die hebben een apart tinyhouse laten bouwen voor de dochters.

Zo leuk is dat! Hoe is het wonen in een tinyhouse nu echt? Heb je het idee dat het soms een beetje geromantiseerd wordt?

Voor ons is het hetzelfde als wonen in een normaal huis. We hebben hier alles wat jij ook in huis hebt. Wat ik wel merk is dat ik iedere keer weer verliefd word op het huis als ik aan kom lopen. En dat ik echt blij ben met hoe alles is. Dat heb ik bij mijn vorige huizen nooit gehad.


Wat als je me-time nodig hebt?

Ik sta altijd vroeg op. Richard slaapt altijd langer dus ik heb in de ochtend me-time. Dan heb ik 2 à 2,5 uur voor mezelf. Één nacht in de week slaapt Richard bij mijn vader omdat dat dichtbij zijn werk is. Dan zorg ik in de ochtend voor mijn vader en heb ik daarna de zondag voor mezelf. Mijn me-time haal ik verder uit naar koffietentjes gaan. Dan drink ik daar een latte machiato en kom ik helemaal opgeladen thuis. Soms vraag ik ook of Richard even weg wil gaan, dat vindt hij prima. Dan neemt hij zijn laptop mee en gaat hij buiten huis werken. Hij weet dat ik dat soms even nodig heb en vindt dat geen probleem.

En wat vind je het allerfijnst aan tiny wonen?

Alles. De vrijheid, en het klinkt misschien gek, maar ook de ruimte die het geeft. En dan bedoel ik de ruimte in mijn hoofd, de financiële ruimte en de ruimte en tijd die ik heb om dingen te doen die ik belangrijk vind. Doordat je zo klein woont ben je veel meer buiten. We hebben meer tijd voor vrijwilligerswerk en persoonlijke ontwikkeling.

Als de luisteraars op de hoogte willen blijven van jullie leven en of het allemaal gaat lukken met Toekomstpark Haverland, waar kunnen ze jullie dan volgen?

Dan kunnen ze een kijkje nemen op joyenginger.nl. Daar staat een stukje over ons en wat we bedoelen met joy en ginger. En daar staat ook een stukje over Toekomstpark Haverland. Ik zou het heel leuk vinden als mensen reageren en wie weet dat er luisteraars zijn die mensen kennen die ons proces kunnen versnellen. Of er aan bij willen dragen op wat voor manier dan ook, dat zou ik heel erg leuk vinden.

Super bedankt voor dit open en eerlijke gesprek en ik ga zeker ook zelf jullie avontuur volgen.

Ik wil jou juist bedanken dat je hier naartoe bent gekomen en dat ik de kans heb gekregen om hierover te vertellen. Dankjewel!

Daar ben ik weer even om nog een kort nawoord te doen. Ik ben inmiddels weer thuis. Wat een verhaal hè? Ik ben helemaal geïnspireerd en heb ook echt zin gekregen om op te gaan ruimen thuis. Wat ik zelf heel inspirerend vind is hoe Ginny denkt over werk en geld en dat dat voor haar maar bijzaak is in plaats van hét ding waar ze voor leeft. En ik denk dat veel mensen daarvan kunnen leren, gezien de maatschappij waarin we leven waarin zoveel focus wordt gelegd op presteren op carrièregebied en veel geld verdienen. Mocht je de foto’s van Ginny’s tinyhouse willen zien dan kun je kijken op jenniefromtheblog.com/podcast-4 en dan 4 als cijfer, niet uitgeschreven. Ik zal hem ook weer in de podcastomschrijving zetten. En doe dat zeker even, want het huisje is zo gezellig ingericht. En leuk om te zien dat er in een tinyhouse ook gewoon ruimte is voor decoratie spulletjes. Ontzettend bedankt voor het luisteren en een hele fijne dag gewenst vandaag.

15 thoughts on “Bosbabe podcast aflevering 4: Ginny woont in een tinyhouse voor 24 euro per maand (+ uitgeschreven tekst)”

  1. Wat een heerlijk positieve werkelijkheid en droom. Ik ben nog wel benieuwd hoe tiny house bewoners in het algemeen de grond willen financieren, waarop ze willen wonen. Huur? Koop? En waarom geen bouwkavel kopen?

  2. Jihoe! Wat grappig om dit terug te luisteren Jennie! Ik hoop oprecht dat mijn verhaal mensen geïnspireerd heeft en al helemaal voor wat betreft Haverland uiteraard! 😉 nogmaals thanks dat je bij me was en ik m’n verhaal met je mocht delen. Ik blijf je lekker volgen bij alles wat je doet want ik vind het supermooi om te zien hoe jij je op authentieke wijze inzet voor de natuur! 👍🏼

  3. Wat een super interessant verhaal Ginny! Ik heb met plezier geluisterd naar het verhaal. Ook mijn complimenten voor jou Jennie, je eerste interview maar het lijkt alsof je het al jaren doet.

  4. Echt megatof! Ik luisterde ‘m los van de blogpost en zat me inderdaad de hele tijd af t vragen hoe het er nu uitzag, haha. Ook heel grappig dat Ginny zo dicht bij mij woont (gemeente Roerdalen). Die gemeente zet trouwens in op ‘klein geluk’, dus je zou toch zeggen dat daar mogelijkheden zouden moeten kunnen zijn?

  5. Vroeger waren er ook kleine woonwagentjes aan het door trekken in het land, ze wilde op een gegeven moment ook heel graag vast staan, nu doen gemeentes erg moeilijk voor een staan plaats,, ze wilde het liefste zo us het gevoel geweest alle woonwsgentjes weg hebben, dus denk dat het tiny-houses droom niet door gaat,, natuurlijk hoop ik voor alle mensen die graag zo willen wonen dat het door gaat, ik zou het zeer zeker zelf ook wel willen

  6. Wat was dit weer een mooie/fijne podcast. Ik heb hem geluisterd terwijl ik in mijn tuin bezig was. Leuk om er nu ook de foto’s erbij te zien. Ik hoop echt dat ze hun droom kunnen waarmaken.

  7. Zo leuk 😍😍 ben zo blij en dank voor de moeite dat je altijd de tekst uitschrijft. Ik lees liever dan ik luister alhoewel ik jou podcast “ stem” heel rustig gevende vind. Een van de weinige waar ik rustig van word als ik luister. Maar altijd fijn om terug te lezen. Ga zo door met de podcast

  8. Wat een geweldig verhaal en enthousiasme!
    En vertrouwd om een Limburgse zachte G te horen.

    Hoop dat jullie droom werkelijkheid mag worden. Het is een kwestie van geduld….. 😉

Laat een reactie achter op Ginny Mulders Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.