Eindelijk een beetje stilte in mijn hoofd

Ik weet pas sinds kort dat er mensen zijn die wél gewoon momenten van rust hebben in hun hoofd. Mensen die niet constant teksten in hun hoofd hebben en niet steeds met zichzelf in gesprek zijn. Ik kwam erachter via een berichtje dat ik voorbij zag komen op Twitter. In dat bericht vroeg de gespreksstarter hoe het er in het hoofd van anderen aan toe gaat. Sommige mensen gaven aan vrijwel alles in plaatjes te zien, zonder teksten in hun hoofd erbij. Sommigen zeiden dat het eerder gevoelens in hun hoofd zijn dan plaatje of teksten en weer anderen gaven aan constant met zichzelf in gesprek te zijn. Voordat ik dat las heb ik altijd gedacht dat iedereens hoofd hetzelfde werkte als dat van mij. Dat het bij anderen ook nooit stil was.

Ik vond het altijd al zo gek dat alle mensen om me heen energie hadden om naast gesprekken met zichzelf, ook nog de hele dag door gesprekken met anderen te voeren. Ik vind het hartstikke gezellig om met anderen af te spreken, maar na een uur of drie ben ik leeggezogen en moet ik echt even bijkomen. Tenzij ik met iemand ben geweest die is zoals ik. Dan kan ik me juist opgeladen voelen. Gelukkig heb ik veel van mijn vrienden hier blijkbaar gevoelsmatig op uitgezocht. In groepen ben ik vaak stil. Dan ben ik alles wat anderen zeggen nog aan het verwerken voordat ik de tijd heb om in te springen. Vandaar misschien ook dat ik niet één vriendengroep heb, maar allemaal losse vrienden. Mensen vragen me soms waarom ik zo afwezig ben in een gesprek. Alsof ik er dan niet bij ben met mijn hoofd.

In mijn hoofd is áltijd wel wat te doen. Als ik niet in gesprek ben met mezelf dan ben ik bijvoorbeeld alvast podcastafleveringen vooruit aan het denken. Één zin herhaal ik meerdere keren om hem steeds te perfectioneren en hem goed te onthouden voor als ik weer in de gelegenheid ben om hem ergens op te schrijven. En zo doe ik dat met meerdere zinnen achter elkaar. Ik zing liedjes in mijn hoofd. Bedenk nieuwe ideeën. Ik som op wat ik allemaal nog moet doen, ook als dat al ergens netjes in een lijstje staat opgeschreven. En als ik dat niet aan het doen ben dan ben ik stoeptegels aan het tellen. Of random mooie uitspraken die ik onthouden heb aan het herhalen.

Wat heb ik me vaak een buitenbeentje gevoeld. Ik heb me zó vaak afgevraagd wat er mis was met mij. Waarom kan ik niet ook gewoon een werkdag van 8 uur maken? Waarom kan ik zelfs na een werkdag van “maar” 5 uur niet nog in de avond mee op pad om wat gezelligs te doen? Hoe kunnen mensen uitgaan tot 3 uur in de nacht, terwijl ik na twee uurtjes in de kroeg al een dag moet bijkomen? Het antwoord had de psycholoog uiteindelijk voor me. HSP en ADD. Dat eerste houdt in dat alles wat er om me heen gebeurt (geluiden, bewegingen, licht, de stemming van anderen) net wat harder binnenkomt dan normaal. Ik zie veel details, ben van alles om me heen op de hoogte, denk vaak diep na en ben echt een gevoelsmens. Dat tweede houdt in dat ik geen besef heb van tijd, niet goed ben in plannen en organiseren, niet goed prioriteiten kan stellen en me alleen op iets kan concentreren als ik het écht interessant vind. Dat bij elkaar zorgt voor onrust in mijn hoofd en slokt een hoop energie op.

Sinds ik dit weet probeer ik mijn weg hierin te vinden. Het alleen al weten is een enorme stap en gaandeweg leer ik dingetjes die wel en niet voor mij werken. Dat is nogal een pad, want soms werkt een manier een korte periode heel goed en neem ik me voor om het de rest van mijn leven op die manier te doen. En dan blijkt het na een maand niet meer te werken. Ik vertik het om zomaar medicijnen hiervoor te nemen en wil het eerst zelf uitzoeken. Het besef is er pas net in mijn leven, dus ik kan nog allerlei kanten op. Buitenstaanders denken vaak dé oplossing gevonden te hebben voor mij: “ga mediteren”. Ik heb gemerkt dat ik daar totaal nog niet klaar voor ben. Zet mij 5 minuten op een stoel samen met mijn gedachten en ik word helemaal gek. Stapje voor stapje, en dan zien we gaandeweg wel. Persoonlijke ontwikkeling vind ik op dit moment erg leuk en het moet ook weer geen opdracht worden.  

De afgelopen weken is er wat bijzonders gebeurd. Sinds ik mijn boshuisje heb, heb ik soms ineens een moment dat ik me achteraf besef dat het eventjes stil was in mijn hoofd. Even was er gewoon niets. Soms krijg ik bij zo’n besefmoment tranen in mijn ogen. Hier zijn geen harde geluiden, felle lichten en overal mensen die verschillende stemmingen op me afvuren. Hier blijft de energie die normaal gesproken naar prikkels zou gaan over voor mijzelf. Dit is voor mij rijkdom.

Klinken deze dingen voor jou herkenbaar? Dan is het een idee om eens met de huisarts en eventueel een psycholoog te praten. Je vindt hier meer informatie over ADD en hier meer informatie over HSP.


Ben jij een natuurliefhebber en zou je graag met anderen praten over onderwerpen als wandelen, moestuinieren en wonen in de natuur? Dan is mijn Natuurdromers community misschien wel wat voor jou! De community heeft een forum waar je over deze onderwerpen kunt kletsen, en je kunt deelnemen aan activiteiten als groepswandelingen, kanotochten en fietstochten. Lid worden kan via Natuurdromers.nl.

32 thoughts on “Eindelijk een beetje stilte in mijn hoofd”

  1. Het is heel herkenbaar wat je schrijft, Ik heb ook het gevoel dat ik HSPer ben maar nooit officieel laten vaststellen/testen ofzo. Alleen verschillende online testjes gedaan en daar kwam steeds HSP uit

    1. Hoogsensitiviteit is geen stoornis of diagnose, dit kun je dus ook niet laten testen of vaststellen. Het is meer een karaktereigenschap, een bepaalde gevoeligheid.

      1. Exact! Hoogsensitiviteit wordt door psychologen niet erkent als een stoornis. Er zijn dan ook geen officiële criteria opgesteld voor een HSP diagnose. Daarnaast zijn online testen vaak niet heel betrouwbaar of grondig (ook niet voor dingen zoals depressies, angststoornissen, enzovoorts). Je kan zulke testen daarom het beste alleen gebruiken om te kijken of het misschien nuttig voor jou kan zijn om bij de huisarts langs te gaan, en absoluut niet als middel om jezelf te ‘diagnosticeren’.

        Dat laat allemaal niet weg dat als je ergens last van hebt, wat voor klachten dat ook zijn, het áltijd een goed idee is om bij de huisarts en/of een psycholoog langs te gaan. Precies zoals Jennie al zei! Wees nooit bang om jezelf de hulp te gunnen die je nodig hebt.

  2. Voor mij is het ook heel herkenbaar! Dankzij mijn psycholoog weet ik inmiddels ook dat ik een hoog sensitief persoon ben en sinds ik dat weet, hou ik een stuk beter rekening met mezelf. Zo probeer ik altijd rust te plannen (al vind ik plannen heel moeilijk, maar dat heeft weer met iets anders te maken) na een drukke afspraak in plaats van maar door te hollen zoals ik vroeger deed, het liefst door een wandeling te maken in de natuur en op die manier echt even te kunnen ontladen.

  3. Zooo herkenbaar allemaal. Mooi geschreven:)
    En wat geweldig voor je dat je boshuisje je af en toe kan laten proeven van stilte en rust in je hoofd en lijf zeg! Mijn hoofd is ook alleen een soort van rustig in de natuur, met name het in bos of de bergen, dus trakteer mezelf daar zo vaak als kan op.

  4. Ik vond mediteren ook altijd heeel moeilijk maar ik heb nu de Balance app ontdekt, die gaf een gratis lidmaatschap weg ivm Corona en die begint heel klein! Nu lukt het me steeds vaker 😊

  5. Heel herkenbaar wat je schrijft! Ik heb ook beide labeltjes, en dat is soms best lastig haha. Sinds ik een pup (Border Aussie) heb heb ik niet echt meer tijd om aan andere dingen te denken omdat mijn pup te veel energie heeft x’D Al heb ik nu ook een excuus om niet naar allerlei dingen te gaan want de pup kan nog niet zo lang alleen blijven. Goed leertraject x’D

  6. Mooi stuk! Ik ben herstellende van een zware hersenschudding en heb nog steeds heel veel last van prikkels, daarom ook erg herkenbaar, maar wel op een andere manier. Als ik naar buiten ga, er veel mensen zijn of ik ergens heen moet waar veel prikkels zijn helpt het mij heel erg om partyplugs in te hebben (op aanraden van mijn therapeut: die filteren heel veel ruis/ achtergrondgeluid, maar gesprekken zijn nog goed te horen) en een zonnebril op te hebben (voor het licht). Mediteren was mij ook aangeraden, maar dit vind ik enorm lastig en nog niet heel fijn. Mij was aangeraden om dit te proberen via de VGZ meditatie app, ook gratis. Daar hebben ze ook verschillende yoga meditatie oefeningen op, misschien nog een tip!

  7. Hi Jennie, ik vind het zo mooi dat je schrijft dat je niet zomaar medicijnen wilt nemen. Ik schrik er soms van hoe makkelijk dat gaat tegenwoordig. Het kan een uitkomst zijn, maar er zijn altijd andere wegen die je kunt nemen en uitproberen, dit word alleen niet vaak gedaan. Iedereen is anders en dat is oke, we moeten de tijd nemen om onszelf te ontcijferen. Deze tip heb ik van Sanny Zoekt Geluk: wanneer je de drukte in je hoofd opmerkt en even een momentje rust wilt, denk dan: “Wat is mijn volgende gedachte”… – bij mij is het dan even stil! Ben benieuwd of het voor jou ook werkt. Ik gun je nog meer van zulke fijne, stille momenten! Liefs, Sija

    1. Hi Sija,

      Ik begrijp helemaal wat je bedoelt! Ik had namelijk precies dezelfde beleving. En toen kreeg ik een burn-out en een adhd diagnose. En die combinatie maakt dat het extra druk is in je hoofd (burn-out = heel veel piekeren), die combinatie maakte dat het zo druk was in mijn hoofd, dat ik al moe werd van op de bank zitten. Toen zei de psychiater (psycholoog mag en kan niks met medicijnen) ‘iemand met diabetes maakt ook bepaalde stofjes niet aan en we vinden het ook heel normaal dat zij medicijnen nemen, met adhd/add maak je ook een paar stofjes minder aan, waarom zou dat daar dan niet gelden?’ Dat heeft me toen over de streep getrokken om het in elk geval te proberen en ik heb er persoonlijk ontzettend veel baat bij. En voor mij werkt het andersom; doordat ik nu (met een beetje hulp in pilvorm) veel beter functioneer, heb ik ook meer energie en overzicht om uit te gaan zoeken wat voor mij werkt. Dus ik ben nu nog bezig met mijn burn-out herstel, maar ik wil wat de medicatie mij oplevert dadelijk juist gebruiken om verder uit te zoeken (voeding, sport, meditatie etc) wat voor mij werkt om zo hopelijk met minder/geen medicijnen een vergelijkbaar effect voor mezelf te creëren.

      Ik denk wat ik vooral wil zeggen; ik ben het met je eens dat het goed is om kritisch te zijn op medicijngebruik, maar soms kan het ook de juiste route zijn om weer zo snel mogelijk lekker in je vel te zitten en dat is mentaal ook heel waardevol. En kritisch zijn op medicijngebruik kan doorslaan in medicijngebruik als iets slechts gaan zien en mensen als ‘bikkel’ en ‘doorzetter’ gaan bestempelen omdat ze het zonder doen. (Ik zeg niet dat jij dit doet! Ik wilde alleen deze nuancering graag aan je woorden toevoegen ivm mijn eigen ervaring :))

      Wat ik heel krachtig vind aan het verhaal van Jennie hierboven is de openheid, het inzetten van haar platform en bereik om anderen verder te helpen, wellicht zelfs een bijdrage te leveren aan het verminderen van het stigma op het bezoeken van een psycholoog. De aanmoediging om goed voor jezelf te zoeken, jezelf te helpen en uit te zoeken voor wat jou als persoon werkt spreekt er heel krachtig uit en dat vind ik heel bijzonder en fijn!

      De wereld kan wel wat meer van dit soort verhalen gebruiken :). De focus verleggen van ‘het stempeltje’ naar ‘dit heeft het mij gebracht om dit stempeltje te hebben’. Zo fijn! Dankjewel Jennie 🙂

  8. Wauw, wat mooi verwoord Jennie.
    Ik herken zelf veel van het hsp-stuk. Een teamsport, uitgaan in het weekend, een hele dag winkelen in een drukke stad, elke week lunchen of samen eten met een groepje mensen. Ik heb lang dingen met tegenzin gedaan, omdat ik dacht dat het nou eenmaal van mij werd verwacht. Door de afgelopen periode ben ik juist gaan beseffen dat ik veel van die dingen helemaal niet mis, wanneer ze er niet zijn. Ik ben liever actief, buiten, of één op één met een vriendin of met mijn vriend. Dat geeft mij namelijk wel energie. Het is wel een kunst om je innerlijke kompas te volgen, maar zo waardevol wanneer het lukt. 🙂

  9. Bij het tweede gesprek met mijn voormalige psycholoog wilde ze me eigenlijk al aan de Ritalin slingeren. Ik ben van mezelf zo extravert dat ik alle chaos niet erg vind. Sinds m’n MS diagnose heb ik wel meer rust nodig, want mijn brein maakt overuren 😂 De hyperfocus bij een interessant onderwerp herken ik ook zo erg. Fijn dat je huisje je goed doet, moet ontzettend goed voelen na jaren overprikkeld raken 🥰💛

  10. Wat schrijf je dit mooi en herkenbaar op. Desondanks ontzettend persoonlijk, wat zeker z’n charmes laat zien. Bedankt, ik kon dit even gebruiken. Hier zit ook een ADD’er met HSP kenmerken. Vandaag ben ik 25 geworden, maar het valt me eigenlijk best zwaar, al die drukte. Juist sinds de lockdown begon ook ik die rust te ervaren waar je over schrijft. Nu alles weer op gang komt, merk ik dat iedereen weer van alles begint te verwachten. Tijd om te laten zien dat ik hiervan geleerd heb. *Diepe zucht*

    Gelukkig woon ik aan het strand en heb ik een gloednieuwe Ukulele. Het komt wel weer goed.

  11. Ah ik herken mezelf zo erg hierin! Sinds 2,5 jaar bekend met ADD en HSP en steeds meer op zoek naar rust, maar ook naar wat ik echt leuk vind om te doen omdat het mijn energie anders volledig opslokt. Ik kwam toevallig dit artikel vanochtend tegen: https://www.mynd.nu/dit-herken-je-als-je-een-hooggevoelige-empaat-bent/
    Niet alles klopt in de combinatie met ADD, maar als ik dit soort artikelen lees krijg ik altijd een beetje extra bevestiging dat ik niet de enige ben die hiermee te maken heeft ❤️

  12. Heel herkenbaar!! Vroeger dacht ik altijd HSP te zijn, maar ik heb een sterk vermoeden van autisme. Wat ook veel energie vergt omdat ik mensen vaak niet begrijp en daardoor verkeerd reageer. En omdat ik heel veel moet nadenken over wat iemand bedoelt en hoe die zich voelt en of ik daar dan juist op gereageerd heb, vergt heel veel energie.

    1. Hoi Sofie, ik heb met precies dezelfde vraag gezeten en 2 jaar geleden uiteindelijk de diagnose autisme gekregen. Ik kan je de instagram pagina @elisecordaro aanraden. Zij is een vrouw met autisme en adhd die veel dingen beschrijft op haar blog en in haar boek. In de tijd dat ik onderzoek deed wist ik nog niet dat er een groot verschil zat tussen mannen en vrouwen met autisme. De meeste pagina’s zijn vooral gericht op mannen.

  13. Sinds een paar weken vermoed ik dat ik hoogbegaafd ben. Twee jaar geleden dacht ik alleen aan ADD, maar m’n moeder liet het laatst vallen en toen ik wat informatie opzocht… Hè hè, dít is het!
    Vooral het schema op 16:46 in deze video zette me aan het denken. In dit schema zie je misdiagnoses die vaak gesteld worden bij hoogbegaafde mensen (liever gezegd: intens bedeeld 😊)
    https://youtu.be/DpqB90DdAC0

  14. Mooi geschreven en deel herkenbaar! Voor mij heeft meditatie inderdaad veel geholpen om wat afstand te kunnen nemen van mijn gedachten. Uiteraard moet je helemaal zelf weten of het wat voor je is, maar zou wel graag een misverstand over meditatie wegnemen. Het is een illusie dat je er zen van wordt of dat het doel is stilte in je hoofd. Als je dat hebt, dan bel je al verlicht en heb je meditatie niet nodig. Je leert juist omgaan met je gedachten en gevoelens, ze wat minder serieus nemen, hersens trainen als een soort sportschool. Omdat ik ook snel afgeleid ben vind ik vooral de bodyscan fijn. Dan scan je al het ware je hele lichaam, checkt hoe het daar voelt en of je mogelijk spanning hebt opgebouwd. Dat zorgt er ook voor dat ik wat minder in mijn hoofd zit.

  15. Wauw, een heel helder verhaal! 🌟Maar voor mij als mede-ADD’r is zo’n lang artikel lezen al een hele opgave 🤯😂 Ik weet zelf ook pas sinds een aantal weken dat ik ADD heb (ben nu 25 en werk net een half jaartje) en alleen al het kunnen verklaren waarom ik me zo vastklamp aan structuur en mijn eindeloze todo-lijstjes. 📝 Gelukkig is zo’n warhoofd ook positief heerlijk voor mijn creativiteit en helpt het me om de designer te zijn die ik ben.

  16. wow ik zag een stukje van dit artikel op je verhaal op Instagram en was meteen toegetrokken om het verder te lezen. Ik herken me helemaal in wat je schrijft. Ik wist niet eens dat dit een soort ‘aandoening’ is of dat er op z’n minst iets aan gedaan kan worden.

    Heel vaak vraag ik aan mijn vriend: “Aan wat denk je?” en dan antwoord hij altijd “Aan niets”. Ik vind het echt vreemd dat je niet tegen jezelf praat of iets voorbereid in je hoofd. Mijn hoofd is altijd druk. Ook is op tijd komen voor mij niet zo heel erg prioritair. Ik zie alles om me heen en let op veel details. Ik vind het nu echt gek dat dit aan te pakken is. Thx!

  17. Wauw, wat een herkenning lees ik in wat je schrijft. Zelf woon ik midden in de stad, werk ik vaak acht uur of langer op een dag en als ik dan eindelijk klaar ben met werken, kom ik vaak gewoon niet tot rust.

    Ik heb van alles geprobeerd; van meteen na werk even op bed liggen, mediteren, valeriaan tabletten en/of melatonine tabletten slikken, muziek luisteren … en inderdaad soms werkt het een korte tijd en dan denk ik de ultieme oplossing gevonden te hebben om mijn gedachten uit te schakelen en dan verzint mijn hoofd ineens weer een manier om hier tegenin te gaan.

    Dankzij jouw post weet ik nu het antwoord op een vraag die zelf mijn huisarts niet kon beantwoorden. Zij vertelde mij jaren geleden dat mijn slapeloze nachten en de drukte in mijn hoofd wellicht door een depressie of burn-out zouden komen. Bedankt voor het delen van jouw verhaal, al is het alleen maar omdat ik nu weet dat ik niet de enige ben.

  18. Zo herkenbaar wat je schrijft, ik heb ook lang gedacht dat het zo was bij iedereen. Niet dus, haha.
    Bij mij komt de vermoeidheid over het algemeen dan weer door overprikkeling, wat ik slecht kan hebben door mijn autismeproblematiek. En sowieso komt alles veel harder binnen doordat ik o.a. een zware depressie heb. Ook dan stopt je hoofd nooit.

  19. Hi, wat goed dat je dit deelt met ons. Ik vraag me af of je tijdens slapen ook last hebt van al deze gedachtes? Het lijkt mij een grote last te zijn om goed te slapen

  20. Ik ben ook HSP en herken dus enorm wat je zegt. Afgelopen jaar ben ik hierdoor in een vorm van burn-out beland gewoon puur omdat ik geen rekening hield met mijn lichaam dat altijd overprikkeld was na een schooldag en alle dingen die er in mijn hoofd spookte. Ondertussen ben ik burn-out vrij en zie ik het feit dat ik HSP ben eerder als een superkracht.

    HSP’ers zijn vaak super creatief en empathisch. Door dat laatste zijn we vaak enorm goed in anderen helpen en dat is echt iets dat me vaak een boost geeft. Nu ja, vroeger hielp ik altijd eerst een ander voor ik mezelf hielp, maar dat ben ik intussen beetje bij beetje aan het afleren.

    Voor alle mede hsp’ers die dit lezen: Misschien is Enya Hooyberghs de persoon die jullie zoeken om je te helpen met je zoektocht in de wereld van de hoogsensitiviteit.

  21. Super fijn dat je hier langzaamaan je rust kunt vinden! En heel herkenbaar ook hoor. Ik ben in ieder geval zeker weten introvert en kan het ook slecht aan om na een drukke werkdag nog leuk en sociaal te moeten doen met vrienden of collega’s. En ik denk dat het constant nieuwe ideeën in je hoofd hebben ook past bij creatieve mensen. Helpt het je om dingen op te schrijven zodat ze “uit” je hoofd zijn (dingen die je nog moet doen, nieuwe ideetjes etc)? Helpt bij mij in ieder geval meestal wel!

  22. Wat herkenbaar allemaal. Bij mij is 2 jaar geleden autisme vastgesteld. Een late diagnose (ben nu 33). Hsp heeft heel veel overeenkomsten met autisme alleen wordt autisme bij vrouwen vaak niet vastgesteld omdat vrouwen compenseren en camoufleren. Zo heb ik zelf ook heel veel last van prikkels en geen vriendengroep maar een paar losse vrienden. En ook bij mij is het nooit rustig in mijn hoofd terwijl andere mij juist zien als heel rustig en stil. Vooral in groepen probeer ik het liefst te verdwijnen omdat alles te snel gaat en het teveel is.

  23. Fijn dat je wat meer rust in je hoofd hebt nu! Ik loop er de laatste 2 weken tegenaan dat mijn hoofd zo vol is. Ik werk 36 uur en heb het nu erg druk daar, ben met veel verschillende dingen bezig gedurende dag en soms neem ik geen pauze. Heel slecht natuurlijk. Met als gevolg dat ik na m’n werk hoofdpijn heb en geen prikkels meer kan verdragen. Heel vervelend. Ik slaap de laatste tijd ook slecht omdat m’n hoofd maar blijft malen. Niet alleen vanwege werk, maar bv ook omdat ik m’n eigen bruiloft aan het plannen ben. Super leuk, maar ik kan daar echt uren over nadenken.
    Gelukkig ga ik dit weekend weer eens sporten in de sportschool na lange tijd, dat werkte meestal goed om m’n hoofd leeg te maken! En ik moet op m’n werk wat rustiger aan doen. En een boek lezen helpt ook .
    Ben stiekem wel een beetje jaloers op mensen die vaak rust hebben in hun hoofd! Lijkt me heerlijk 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.