Dag lieve Sjeffie

Gek eigenlijk, hoe erg je je kunt gaan hechten aan zo’n beestje. Ik vind het ook echt super lastig om dit te schrijven zonder tranen in mijn ogen te krijgen. Maar ik wil het graag. Om het even van me af te schrijven en natuurlijk als mooie herinnering aan hem in mijn grote dagboek.

Ik kan me de dag dat we hem op gingen halen uit het asiel in België nog zo goed herinneren. In de stromende regen kwam hij uit zijn kooi en toen we de achterbak open deden sprong hij er meteen in. Hij was zo enthousiast dat ‘ie meteen door wilde klimmen naar de achterbank en toen hij voor het eerst ons huis binnen kwam heeft hij wel 100 rondjes rond de tafel gerend, zo blij was ‘ie. En wij ook, want wij hadden er een super lief en leuk vriendje bij en ook al kon hij natuurlijk niet praten, het voelde als een soort familielid. Een keer zat ik verdrietig aan tafel, voorover gebogen met mijn hoofd steunend op mijn hand en mijn elleboog op tafel. Sjef kwam toen naar mij toe, tikte met zijn snuit tegen mijn arm aan en sprong met zijn voorpoten bij mij op schoot om mij vervolgens kusjes te geven in mijn nek. Toen was ik meteen weer helemaal vrolijk. Echt een mooi moment was dat, dat vergeet ik nooit meer.

We hebben thuis ontzettend veel met Sjef gelachen, geknuffeld en gespeeld en ik weet dan ook zeker dat ‘ie het bij ons heel leuk heeft gehad. Hij ging lekker mee in de caravan op vakantie naar Frankrijk en iedere zondag mocht hij mee naar de bossen voor een lange wandeling. En ‘s avonds als hij moe was? Dan kwamen we bij hem op de grond zitten zodat hij lekker tegen ons aan kon komen liggen en knuffelen. En snurken, daar was ‘ie heel erg goed in 🙂

Sjef werd oud (hoe oud hij is geworden weten we niet precies omdat hij uit het asiel komt) en hij kon de laatste tijd al niet meer goed opstaan. Toen het echt niet meer ging vorige week hebben we hem moeten laten inslapen. Ik mis hem nu al super erg en het zal allemaal even wennen worden de komende tijd. Gelukkig heb ik heel veel leuke foto’s van hem gemaakt de afgelopen jaren en daar ga ik ook zeker vaak naar kijken om aan alle leuke herinneringen terug te denken. Dag lieve Sjeffie <3




















jenniefromtheblog_sjef2Processed with VSCOcam with f2 presetjenniefromtheblog_sjef4jenniefromtheblog_sjef5

96 thoughts on “Dag lieve Sjeffie”

  1. Superlief! Die foto’s echt geweldig. Volgens mij was het echt een schat. Ik heb net zelf een half jaar een hond en je merkt al een echte binding dat is zo leuk. Heel veel sterkte!!

  2. Heel veel sterkte! Ik heb traantjes in m’n ogen gekregen van je verhaaltje.. Ik heb zelf ook een hondje dus ik weet precies hoe erg je je eraan kunt hechten! Sjeffie was echt een leuke hond zo te zien aan de foto’s, maar gelukkig heb je veel mooie herinneringen aan je hond.

  3. Ahhw, ik moet er niet aan denken dat mijn hondje ook een keer deze wereld zal verlaten. Dat zou ik echt vreselijk vinden. Het is echt heel mooi dat je zo over hem schrijft! En wat een super mooie foto’s heb je nog van Sjeffie. Sterkte ermee!

  4. Aww, heel veel sterkte meid! Prachtig geschreven ook, ik zit echt bijna te janken met zulke lieve woorden. Het is inderdaad verbazingwekkend hoe snel je je aan zo’n beestje kan hechten he?
    Wij hebben altijd katten gehad (we hebben er nu ook nog steeds 5, haha) en ik vond het ook hartverscheurend toen we één van onze liefste katten moesten laten inslapen. Sinds twee jaar hebben we ook een hond en ik merk gewoon echt dat ik me daar veel sneller aan ben gaan hechten dan aan mijn katten. Ik zie mijn katten ook doodgraag hoor, maar ik krijg al tranen in m’n ogen als ik denk dat onze hond er binnen een paar jaar niet meer zal zijn. Het ras dat wij hebben wordt maar maximaal 12 jaar en de onze is vermoedelijk al 6. Ze is ondervoed geweest en we hebben haar ook uit het asiel, dus hopelijk blijft ze nog een paar jaar bij ons 🙂

  5. Ik krijg zelf de tranen in mijn ogen, ook ik ben opgegroeid met een ontzettend lieve hond die wij 2 jaar terug helaas ook in hebben moeten slapen. Het is echt het beste voor het beestje, maar je vergeet je maatje nooit. Sterkte <3

  6. Ah ik weet dat dit een beetje laat komt, maar ik vind dit echt heel naar om te lezen. Met mijn hond gaat het op dit moment dezelfde kant op (oud en steeds minder goed kunnen staan/horen/zien) dus ik weet hoe je je voelt. Heel veel sterkte nog! xx

  7. ach ik krijg er een rare buik van! ik vind het al erg als mijn hamster overlijd na twee jaar.. moet je nagaan bij een hond! wat een liefie was het zeg! hij heeft het wel erg goed gehad gelukkig! liefs x

  8. Wat een prachtige foto’s! Honden zijn zo snel blij met de simpelste dingen. Jouw hond straalt echt uit dat hij gelukkig was en van zijn leven heeft genoten :). Heel veel sterkte met dit verlies.

    Liefs.

Laat een reactie achter aan Sabrina Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.