Eindelijk een beetje stilte in mijn hoofd

Ik weet pas sinds kort dat er mensen zijn die wél gewoon momenten van rust hebben in hun hoofd. Mensen die niet constant teksten in hun hoofd hebben en niet steeds met zichzelf in gesprek zijn. Ik kwam erachter via een berichtje dat ik voorbij zag komen op Twitter. In dat bericht vroeg de gespreksstarter hoe het er in het hoofd van anderen aan toe gaat. Sommige mensen gaven aan vrijwel alles in plaatjes te zien, zonder teksten in hun hoofd erbij. Sommigen zeiden dat het eerder gevoelens in hun hoofd zijn dan plaatje of teksten en weer anderen gaven aan constant met zichzelf in gesprek te zijn. Voordat ik dat las heb ik altijd gedacht dat iedereens hoofd hetzelfde werkte als dat van mij. Dat het bij anderen ook nooit stil was.

Continue reading Eindelijk een beetje stilte in mijn hoofd

Dag, Rotterdam

Ik kan me de dag dat mijn moeder me vanuit Brabant naar Rotterdam bracht nog goed herinneren. Dat was acht jaar geleden. Mijn studentenkamer had ik helemaal mooi ingericht met meubels die ik gekocht had met het geld dat ik won bij Lingo. Mijn moeder gaf me heel lief een pakket met EHBO-spulletjes, snacks en een foto van haar en Sjef (onze hond van toen) en toen namen we afscheid. Ik weet nog dat ik daarna naar de supermarkt wilde om boodschappen voor avondeten te halen en dat ik geen flauw idee had waar ik naartoe moest. Ik kwam net vanuit een dorp in de grote stad en wist niet van het bestaan van Google Maps af. Een paar dagen daarna ben ik ook nog verdwaald in de stad en is mijn huisgenootje me met de fiets komen ophalen. De stad leek toen nog zo groot. Wat is er sindsdien een hoop gebeurd. En nu is het weer tijd om te gaan.

Continue reading Dag, Rotterdam